کلاستروفوبیا چیست؟

بیماری تنگناهراسی

تنگناهراسی یا همان کلاستروفوبیا، به ترس از گیر کردن در یک مکان تنگ و راه گریز نداشتن در مکان‌های تنگ گفته می‌شود. تنگناهراسی شدید اغلب به عنوان یک اختلال اضطرابی دیده می‌شود و می‌تواند به وحشت‌زدگی منجر شود. بررسی‌ها نشان می‌دهند که حدود ۵تا ۷درصد از مردم جهان دچار تنگناهراسی هستند ولی تنها درصد کمی از آن‌ها از درمان روان‌پزشکی برخوردار شده‌اند.

اتاق‌های کوچک و یا قفل‌شده، تونل، آسانسور، مترو و جمعیت‌های شلوغ، هریک به تنهایی می‌توانند محرکی برای شروع علایم ترس باشند. فردی که در مواجهه با یکی از این شرایط دچار بروز علایم می‌شود، معمولا در مواجهه با سایر شرایط نیز دچار این حالت خواهد شد.

احساس ترس شدید از گیرافتادن و محدودیت، ترس شدید از خفه‌شدن، تمایل شدید به رفتن به مکان‌ها باز، اضطراب و نگرانی، احساس تنگی‌ نفس، نفس نفس زدن، تپش ‌قلب، تعریق و ضعف از شایع‌ترین نشانه‌های کلاستروفوبیا محسوب می‌شوند.

مراجعه به روان‌پزشک در کنار‌ بیرون آوردن فرد از شرایط محرک، بهترین درمان است؛ برای مثال، بیرون آوردن فرد از محل شلوغی و تراکم جمعیت.

علایم

  1. احساس ترس شدید از گیرافتادن و محدودیت
  2. ترس شدید از خفه‌شدن
  3. تمایل شدید به رفتن به مکان‌ها باز
  4. اضطراب و نگرانی
  5. احساس تنگی‌نفس

نشانه‌ها

  1. نفس‌نفس‌زدن (تاکی‌پنه)
  2. تپش‌قلب (پالپیتیشن)
  3. تعریق
  4. ضعف

سبب‌شناسی

مطالعات فیزیولوژیک

شروع کننده‌ها

شرایط زیر می‌تواند شروع کننده تنگناهراسی در کودکان یا بالغین باشد.

  • گیرافتادن در یک اتاق بسته بدون هیچ راه فراری
  • افتادن در آب برای کسی که شناکردن را بلدنیست.
  • گم‌شدن کودک در یک جمعیت خیلی شلوغ

مکانها و شرایط محرک

  • اتاق‌های کوچک
  • اتاق قفل شده
  • مترو
  • آسانسور
  • جمعیت شلوغ
  • نشستن در یونیت دندانپزشکی
  • اتاقک تصویربردادی MRI
  • زندان

منابع: سلامتیسم / ویکی پدیا

منتظر نظرات شما هستیم

کلاستروفوبیا چیست؟